देशको ‘नाक’ जोगाउन जसले आफ्नो नाकको पर्वाह गरेनन्

सूचना दैनिक
आइतवार, मंसिर २२, २०७६

बल नेपाली पोस्टतिर उडेर आउँदैथ्यो। गोलकिपर विकेश कुथु अगाडि बढे र उफ्रेर बल समात्ने प्रयास गरे। त्यतिञ्जेल श्रीलंकाली खेलाडी मोहम्मद साहिल पनि बल नजिक पुगिसकेका थिए। उनका लागि गोल गर्ने मौका थियो, त्यसैले बल हेडिङ गरे। तर साहिलकोे टाउको बलमा होइन, विकेशको नाकमा नराम्ररी ठोक्कियो। तैपनि विकेशले आफ्नो नाकतिर ध्यान दिएनन्। बल च्याप्प समाते। बल हातमा सुरक्षित भएपछि मैदानमै ढले।

पीडामा उनी छटपटाइरहेका थिए। तत्काल मेडिकल टिम बोलाइयो। विकेशको नाकबाट रगत बगिरहेको थियो। ३–४ मिनेटसम्म उनको मैदानमै उपचार भयो। उपचारमा त्यत्रो समय खर्चिएपछि धेरै दर्शकलाई लागेको थियो, उनी बाहिरिन्छन्। तर, विकेशले मैदान छाडेनन्। नाकमा कपास कोचेर, बाहिरी नाकमा ब्यान्डेज गरेर उनी पुनः गोलरक्षाको जिम्मेवारीमा फर्किए। उनको आत्मविश्वासको सम्मानस्वरुप दर्शकले परर्र ताली बजाए।

१३औं दक्षिण एसियाली खेलकुद(साग)अन्तर्गत पुरुष फुटबलको समूह चरणमा मंसिर १८ गते नेपाल र श्रीलंकाबीच खेल चलिरहँदा देखिएको दृश्य हो यो। सिनियर टोलीका सदस्यसमेत रहेका विकेश कुथुले नाकमा नराम्ररी चोट बोक्दा पनि पोस्ट सम्हालेका थिए।

खेललगत्तै विकेशलाई एक्सरेका लागि लगियो। तर, त्यसदिन आफ्नो नाक भाँच्चिएकोमा भन्दा अन्तिम समयमा गोल खाँदै नेपाल बराबरीमा रोकिनुपरेकोमा विकेशलाई बढी दुःख लागेको छ। इन्जुरी समयमा खेलले नाटकीय मोड लिएको थियो। श्रीलंकाली कप्तान मोहम्मद फैजलले फ्री–किकमा मिलाएको पासमा जुड सुपनले गोल गरेका थिए।

सेन्ट्रल डिफेन्डरको भूमिकामा रहेका सुपनले ३५ यार्डबाट गरेको शक्तिशाली प्रहार सीधै पोस्टभित्र प्रवेश गर्दा विकाले बचाउको कुनै अवसर पाएनन्। अघिल्लो खेलमा चोट लागेपनि विकेश शनिबार भएको माल्दिभ्सविरुद्धको खेलमा पुनः नाकमा पट्टी बाँधेर मैदान उत्रिए। नाकको पूरै भाग पट्टीले घेरिएको थियो।

फाइनल पुग्न जसरी पनि नेपालले माल्दिभ्सलाई जित्नै पर्थ्यो। त्यसैले टोलीका अनुभवी खेलाडी विकेशले आफ्नो चोटको परवाह गरेनन्। विकेशकै केही उत्कृष्ट बचाउका कारण शनिबार नेपालले प्रतियोगिताकै बलियोमध्येको एक टोली माल्दिभ्सलाई २–१ ले पराजित गरी फाइनलनजिक पुगेको छ।

यो पनि पढ्नुस

एक जना गुरुले ११औं दक्षिण एसियाली खेलकुद (साग)का लागि जुत्ता किनेका रहेछन्, तर प्रयोग भएन । लामो समय कुनै कुनामा थन्केर बस्यो । करिब एक वर्ष पहिले उनै गुरुले त्यो जुत्ता नेपालकी बलवान महिला तारादेवी पुनले उपहार पाइन् । र, त्यही जुत्ता लगाएर १३ औं सागको भारोत्तोलनमा काश्य जितेकी छिन् ।

तर जुत्ताको कथा भने अर्कै छ । यो जुत्ता उनले ३ पटक सिलाएर लगाएकी हुन् । ‘त्यो जुत्ता तीन पटक सिलाएँ । ग्लुले त कति चिप्काएँ, चिप्काएँ’, उनी भन्छिन्, ‘अन्तिममा त्यो जुत्ता पनि चिप्लियो । त्यही भएर पनि होला, टार्गेट पूरा गर्न सकिनँ ।’

शनिबार प्रतिस्पर्धा गर्दैगर्दा उनले लगाएको जुत्ताको सोल केही उप्किएको प्रष्टै देखिन्थ्यो । उनका लागि जुत्ता नआएको भने होइन, आएकै हो । तर ३८ नम्बरको जुत्ता लगाउने तारादेवीले पाइन् ४५ नम्बरको । भन्छिन्, ‘आएको जुत्ता पनि मिलेन । त्यसैले सोल पनि उप्किन लागिसकेको त्यही जुत्ता लगाएर प्रतिस्पर्धा गरें ।’तारादेवीले काश्यमा चित्त बुझाइन् ।

‘लक्ष्य पूरा गर्न सकिनँ’

तारादेवीको १३औं सागमा लक्ष्य थियो रजत । तर काश्य पदकमा सीमित हुन पुगिन् । ‘टार्गेट त रजत पदक थियो । खोइ, कहाँ कमजोरी गरेँ थाहा छैन,’ पुनले आत्मसमीक्षा गरिन्, ‘गुरुहरुले दिएको टार्गेट पनि पूरा गर्न सकिनँ ।’

उनको मनमा कुरा खेलिरहन्छ, अभ्यासकै क्रममा बिरामी परेकाले पो हो कि ? ‘यो लेबलको पर्फमेन्स मेरो होइन । बिरामी नभएको भए अझै राम्रो गर्न सक्थें कि ? उनी भन्छिन्, ‘हुन त लास्टको लिफ्ट मैले बिगारेकै हो, त्यो स्वीकार्नैपर्छ ।’

‘आमालाई खेल देखाउन पाएँ’

म्याग्दीको विकट गाउँमा छ पुनको घर । उनकी आमा त्यही गाउँमा बस्छिन् । र छोरीलाई भनिरहन्छिन्, ‘धेरै नखेल अब । गाउँ फर्क र बिहे गर ।’ कहिलेकाहीँ पुनलाई आमाको मायाले सताउँदा फोन गर्न खोज्दा पनि लाग्दैन ।

तर यस पटकको सागमा भने तारादेवीले आमाकै सामुन्ने पदक पहिरिइन् । आँखाको समस्या भएका कारण पोखरा आएकी आमाले छोरीको सफलता आफ्नै आँखाले देख्न पाइन् ।

‘मेरालागि यो ठूलो संयोग हो । आमाले मेरो खेल हेरेको कमै क्षण छन्,’ केही भावुक बन्दै भन्छिन्, ‘संयोग मान्नुपर्छ यो पटक आमाले मात्रै होइन, परिवारका सबैले खेल हेर्नु भयो । त्यही भएर बढी नर्भस भएर पनि खेल राम्रो गर्न सकिनँ कि ?’

कुन पोशाक लगाएर जाने ?

स्वर्ण जित्न नसकेकोमा दुःखी उनलाई शनिबार साँझबाट अर्को तनाव थपिएको छ, ‘साग पोशाक ।’पोखरा माटेपानीमा जारी भारोत्तोलनका सबै खेल आइतबार सकिँदैछन् । र आयोजकले उर्दी लगाएको छ, ‘अन्तिम दिन सबै साग खेलाडी पोशाकमा आउनू ।’

उनी दोधारमा छिन्, ‘कुन पोशाक लगाएर जाने ?’

सागका लागि उनलाई पोशाक पनि आएको छ । तर जुत्ता जस्तै साइज नमिल्ने । उनकै शब्दमा भन्ने हो भने, उनका लागि ठूलो मात्रै होइन, अत्ति ठूलो पोशाक आएको छ ।मेडल लिने बेलामा लगाएको पोशाक एक जना बहिनीको भएको खुलाउँदै उनले भनिन्, नाप्न त ३/३ चोटि नापेको हो । तर मेरो ट्रयाकसुट त घुँडाभन्दा मुनि आउँछ ।’